Paideia Disziplin Strafe. Die Strafe liegt auf ihm auf dass wir Frieden hätten. Paideia als Schnittstelle von dem Einzelnem und den Vielem, vom Unteilbaren und Teilbaren, von Ich und Ihnen. Diesen Widerspruch besagt auch der Begriff der Zucht. Die Gesellschaft züchtet, aber der Einzelne wird gezüchtet. Vom Züchten zum Züchtigen ist's nur ein kleiner und vielleicht verschwindender Schritt. Mir scheint dass auch in dieser Begriffsbestimmung, und vielleicht besonders hier, die Sprache schöpferisch und entscheidend ist. FVRwar er trug vnſer Kranckheit / vnd lud auff ſich vnſer Schmertzen / Wir aber hielten In fur den / der geplagt vnd von Gott ge­ſchla­gen vnd gemartert were. 5Aber er iſt vmb vnſer Miſſethat willen verwundet / vnd vmb vnſer Sunde willen zuſchlagen / Die Straffe ligt auff Im / Auff das wir Friede hetten / Vnd durch ſeine Wunden ſind wir geheilet. 6WIr giengen alle in der jrre / wie Schafe / ein jg­li­cher ſahe auff ſeinen weg / Aber der HERR warff vnſer aller Sünde auff jn. 5 αὐτὸς δὲ ἐτραυματίσθη διὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν καὶ μεμαλάκισται διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν παιδεία εἰρήνης ἡμῶν ἐπ’ αὐτόν τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἡμεῖς ἰάθημεν 6 πάντες ὡς πρόβατα ἐπλανήθημεν ἄνθρωπος τῇ ὁδῷ αὐτοῦ ἐπλανήθη καὶ κύριος παρέδωκεν αὐτὸν ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν